Nieuws uit de parochie

UILEN GESPOT IN TOREN SINT-NIKLAASKERK GLABBEEK
ma 13 juli '20

In verschillende kerken in Glabbeek plaatste de Kerkuilwerkgroep Vlaanderen sinds eind 2000 nestkasten voor de kerkuil (“Tyto alba”), zo ook in de Sint-Niklaaskerk.
Een koppeltje kerkuilen heeft dan ook haar intrek genomen in de nestkast in de toren van de kerk van Glabbeek. En goed nieuws! Recent hebben drie kerkuiljongen het levenslicht gezien, zoals je kan zien op de foto die we onze trouwe lezers niet wilden ontzeggen…

Wist je dat… het vroeger erg slecht ging met de kerkuil vooral door het introduceren van insecticiden en herbiciden na de tweede wereldoorlog…. maar doordat tegenwoordig minder schadelijke producten gebruikt worden en door het ophangen van nestkasten is sinds enige tijd de populatie weer gestegen. Ook de aanwezigheid van meer voedsel (o.a. muizen) is positief voor het aantal uilen.

Meer op www.kerkuilwerkgroepvlaanderen.be

MONDMASKERS OOK VERPLICHT IN VIERINGEN IN ONZE KERKEN
vr 10 juli '20

De overheid verplicht vanaf morgen (11/07) mondmaskers in de eucharistievieringen, dus ook zondagochtend in de kerk van Kapellen. Door een mondmasker te dragen, bescherm je jezelf en anderen bijkomend tegen het coronavirus. De andere basisregels (ontsmetten van de handen en een veiligheidsafstand van 1,5m.) blijven uiteraard ook gelden.

Nog geen mondmasker? Elke burger heeft recht op één stoffen mondmasker, dat je gratis kan afhalen bij je apotheker.

Wie heeft gelijk, Jezus of de reclame?
di 07 juli '20

Zondag 5 juli 2020, Veertiende zondag door het jaar (jaar A)

Vorige week eindigden wij met Jezus’ uitspraak: “Ik ben gekomen opdat ze leven zouden hebben en wel in overvloed”. Dat klinkt erg mooi en aantrekkelijk maar het lijkt wel helemaal in tegenspraak met de harde eisen die Hij ons stelt.
Want elders zegt Jezus dat wie hem wil volgen zijn kruis moet opnemen.
Dat wie zijn leven krampachtig wil vasthouden, het zal verliezen. En, helemaal verbijsterend: “Als gij volmaakt wil zijn, verkoop dan al wat je bezit en geef het aan de armen. En kom dan terug om mij te volgen.”

Kruis
Dat van dat kruis, dat vroeg of laat op je weg komt als je wil leven naar het evangelie, daar hebben we het al over gehad. Dat kruis kan allerlei vormen aannemen. Je ik-gerichtheid intomen, je egoïsme aan banden leggen, is allesbehalve een prettige onderneming.
En het volhouden, er een levenshouding van maken, kan een harde dobber zijn.
Soms mag je dat kruis ook letterlijk nemen. Wij zijn niet overal even populair.
In het Midden-Oosten bijvoorbeeld worden dagelijks christenen vermoord, gewoon omdat ze christenen zijn. En in het westen wordt dat systematisch doodgezwegen door een allesbehalve objectieve pers.
Sterker nog, je kan je zelfs afvragen in hoeverre de compleet onverschillige houding van de westerse media geen koren op de molen is van de christenvervolgers elders in de wereld. . .

Ideologisch
Blijft dan natuurlijk nog het feit dat Jezus het er altijd maar over heeft dat wij onze gerichtheid op onszelf moeten laten varen als wij ten volle willen leven.
Maar dat is nu toch precies het tegenovergestelde van wat ons in deze tijd voortdurend op het hart gedrukt wordt en dat we, eerlijk gezegd, ook graag willen geloven.
Namelijk dat we goed moeten zorgen voor onszelf als we gelukkig willen zijn.
Kijk maar naar al die onderzoeken die gedaan worden naar het geluksgevoel bij mensen. En vooral naar de vragen die daarbij aan de mensen gesteld worden. Die vragen zijn allesbehalve objectief en helemaal doortrokken van de heersende ideologie van consumentisme.
Daardoor is het resultaat ook volkomen voorspelbaar. De gelukkigste landen zijn niet toevallig de landen met de grootste welvaart, de best betaalde jobs, een uitgebreid scholennet, goed georganiseerde gezondheidszorg, veel restaurants en veel ontspanningsmogelijkheden enz. En het ligt niet alleen aan de vragen, de ondervraagden zelf geven aan gelukkig te zijn omdat ze dat allemaal hebben. Omdat gelukkig zijn nu eenmaal geassocieerd wordt met het hebben van al die dingen.
Dat uitgerekend de “gelukkige landen” ook het hoogst aantal depressies en zelfmoorden kennen, doet blijkbaar niet ter zake. Ze zijn gelukkig en daarmee basta.
Maar is dat ook werkelijk zo? Natuurlijk niet. En ieder van ons weet dat.

Plezant
Geluk wordt hier afgemeten aan normen die alles te maken hebben met ons ideologisch systeem en dat klopt gewoon niet.
Het is aangenaam en plezant als je goed geld verdient en kan shoppen en op reis gaan en regelmatig kan uitgaan en kan eten en drinken wat je maar wil.
Dat is inderdaad aangenaam en je wordt daar ook vrolijk van. En ook het feit dat je kan beroep doen op allerlei voorzieningen en dat je je zelfs een zekere luxe kan permitteren, dat maakt je het leven zeker gemakkelijker en je kan ook echt genieten van die dingen. Maar geluk is blijkbaar toch van een andere orde.
Bovendien, dat wij tegenwoordig blijkbaar nood hebben aan altijd maar meer plezante dingen: i.p.v. 1 keer per jaar op reis, 3 of 4 keren. I.p.v. af en toe op restaurant, bijna elke week. Hetzelfde voor fuiven, barbecues enz. kan erop wijzen dat die diepe onderstroom van gelukkig-zijn er niet is.

Geschenk
Gelukkig ben je als je voor jezelf niet al te veel verlangt maar je iets kan betekenen voor anderen. Gelukkig ben je als je genegenheid, waardering en liefde krijgt van anderen en je jezelf ook durft geven om anderen gelukkig te maken.
En dus helemaal niet als je altijd maar alleen voor jezelf zit te zorgen.
En daarom is het dat Jezus gelijk heeft als Hij zegt dat ons leven pas vervulling kent als wij ons egoïsme inbinden en iets proberen te betekenen voor anderen.
Jezus heeft gelijk. En wij wéten dat gewoon. Gelukkig zijn we vooral als we iets krijgen dat we ervaren als een geschenk, iets dat we niet zelf bemachtigd of naar ons toegehaald hebben. De liefde van onze partner bijvoorbeeld of de geboorte van een kindje.
Dat maakt ons gelukkig.
En juist dan beseffen we dat gelukkig-zijn een geschenk is.
Dat we het niet naar ons toe kunnen halen, niet bemachtigen en met geen geld kunnen betalen. Dat gelukkig-zijn iets is wat we krijgen.
Vaak is het een toegift, iets wat ons in de schoot geworpen wordt als we ons inzetten om anderen gelukkig te maken.

Levensvervulling
En daarom zouden die zogenaamde gelukonderzoekers beter concluderen dat welvaart, een goeie job en allerlei voorzieningen het leven gemakkelijker en aangenamer maken. En dat dit dus moet bevorderd worden overal waar er een tekort aan is. Maar dat je daar ook geluk en levensvervulling door vind is gewoon niet waar.
Koken in een keuken van Donald Muylle is zonder twijfel aangenamer dan koken op een ineengezakte ouwe Leuvense stoof. Maar dat je er ook gelukkig van wordt is onzin.
Voor levensvervulling moet je bij Jezus zijn en bij zijn ogenschijnlijk harde eisen van sterven aan je egoïsme.
Wat Hij zegt is gewoon waar. En iedereen kan dat ondervinden.

Hoezo, leven in overvloed?
di 07 juli '20

Zondag 28 juni 2020, Dertiende zondag door het jaar (jaar A)

Het is al jaar en dag de gewoonte dat bij een huwelijk de trouwers zelf een grote inbreng hebben bij het opstellen van hun huwelijksviering. De priester bezorgt hen een heleboel voorbeelden, bespreekt met hen een aantal mogelijkheden en beperkingen, wijst hen op de essentie van zo’n viering en geeft goede raad. Maar hij nodigt de trouwers ook uit om daar creatief mee om te springen, er hun viering van te maken.
Het zijn tenslotte zij die huwen, niet de priester.
Iets gelijkaardigs gebeurt de laatste jaren steeds vaker ook bij doopsels.
Maar de moeilijkheid hierbij is dat bij een huwelijk de betrokkenen altijd zeer goed weten wat een huwelijk, ook een kerkelijk huwelijk, inhoudt.
Terwijl dat bij een doopsel veel minder het geval is. En je bent dan als priester op je qui-vive als de ouders in kwestie je zeggen “dat ze al een boekje klaar hebben”.
Soms krijg je dan, bijvoorbeeld, een geloofsbelijdenis die begint met: “Ik geloof in de zon”. Dat is heel mooi. Ik geloof ook in de zon. En ook in af en toe een beetje regen want dat is goed voor de sla en de tomaten. Maar met geloofsbelijdenis bedoelen wij toch iets anders. En een doop is méér dan een wat rare gewoonte die om een of andere reden hoort bij de babyborrel.

Water
Vandaag legt Paulus ons glashelder uit wat een doopsel precies inhoudt.
Door de doop, zegt Paulus, zijn wij één geworden met Christus.
In die doop, gaat hij verder, zijn wij met Christus gestorven opdat wij daarna met Hem zouden verrijzen en een nieuw leven zouden leiden, zoals Christus.
Vroeger, en nu nog altijd bij de evangelicals en de orthodoxe christenen, werd die gedachte gesymboliseerd door de volledige onderdompeling in water.
Ook dat water heeft tegenwoordig zijn oude symbolische betekenis verloren.
Bij de huidige doopvieringen doet men vaak heel poëtisch over water: water doet leven, water doet groeien en bloeien, water stilt onze dorst en heeft ons ook voor de geboorte beschermd in de moederschoot. . . Maar dat is niet de oorspronkelijke betekenis van water bij een doopsel.
Oorspronkelijk stond water ook, en misschien wel vooral, symbool voor de dood. Het herinnerde aan de zondvloed en de vernietiging van farao’s leger in de Rode Zee. Het stond symbool voor overstromingen en Tsunami’s, voor verdrinking en vernietiging van leven.
De volledige onderdompeling bij de doop had dan de betekenis van sterven aan het oude, sterven aan de zonde, sterven aan het ingebakken egoïsme.
Om dan op te stijgen uit het doopwater, als een nieuwe mens wiens leven helemaal op God gericht is.

Oude mens
Het feit dat vandaag dopelingen bijna altijd baby’s zijn, doet natuurlijk afbreuk aan de symboliek. Maar de betekenis van het doopsel blijft in ieder geval dezelfde.
Ook als je ouders de belofte voorlopig in jouw plaats doen en je ze later bewust zal moeten bevestigen, het gaat wezenlijk over het achterlaten van de “oude mens” om te kiezen voor Christus. Waarbij die “oude mens” niets anders is dan het giftige pakketje dat we via de evolutie hebben meegekregen: de ingebakken drang om (alleen) voor onszelf te zorgen, ons egoïsme, ons narcisme, plus de zo goed als vanzelfsprekende neiging om al wie ons daarbij in de weg loopt neer te slaan.
Die “oude mens” moeten wij in het doopsel achterlaten om Christus in ons leven binnen te laten en op die manier een nieuwe mens te worden.
Een mens die al die zelfzuchtige rommel achter zich laat en kiest voor een leven in liefde.

Consequenties
Nu is het natuurlijk wel zo dat “sterven aan jezelf” en “leven in liefde” nogal zwaarwichtig en bijgevolg ook een beetje onbereikbaar klinkt.
Maar denk daarbij gewoon aan de liefde tussen twee mensen of de liefde die ouders kunnen opbrengen voor hun kinderen.
Is liefde niet altijd loskomen van jezelf om er te zijn voor anderen? Jezelf verliezen om goed te kunnen doen voor anderen. En daarin zin en geluk te vinden voor jezelf. Want daar gaat het tenslotte om. Dat jezelf een zinvol leven leidt, dat ook je eigen leven tot volle ontplooiing komt.
Hier moet immers een rood knipperlicht gaan branden.
Dolorisme, zelfkwelling, het verachten van je eigen leven is niet alleen een serieuze afwijking, het is ook een belediging voor de Schepper die ons het leven als een geschenk gegeven heeft.
Wanneer Jezus ons zegt: wie mijn volgeling wil zijn, moet mij volgen door zijn kruis op te nemen, dan wijst Hij op de normale consequenties van onze keuze.
Als wij kiezen voor een leven in liefde dan zal dat soms zeer onaangename gevolgen hebben. Altijd maar tegen je egoïsme ingaan, kan zeer onprettig zijn. En bovendien stel je jezelf zeer kwetsbaar op tegenover het egoïsme van anderen.

Je geven
Maar je moet gewoon het grotere plaatje bekijken.
Door je hele leven altijd maar zitten te schrapen, alles naar je toe te halen en iedereen te domineren en te gebruiken, zal je altijd een zielenpoot blijven en nooit gelukkig zijn, nooit een zinvol leven leiden, ook al ben je nog zo rijk als Cresus.
Jezus zegt: Ik ben gekomen opdat de mensen leven zouden hebben en wel in overvloed. Maar dat kan alleen als er liefde is in je leven.
Dat kan alleen als je jezelf durft geven.

VIERKOPPIG TEAM STAAT IN VOOR CORONA-VEILIGE VIERINGEN
zo 05 juli '20

Sinds zondag 14 juni ’20 vinden er terug vieringen plaats in onze zondagskerk van Kapellen. We volgen daarvoor al een paar weken strikt de veiligheidsmaatregelen van de overheid. Een belangrijk element hierin is het team van vier kerkhostessen en -stewards: Agnes Vanhellemont, Chris Nys, Jan Tweepenninckx en Ronny Laermans. Zij begeleiden de kerkgangers al een paar weken vóór, na en tijdens de vieringen. Mede dankzij hun inzet verloopt alles vlot en veilig. Dankjewel!

CORONAHELDEN UIT ONZE PAROCHIES GEZOCHT
zo 05 juli '20

We kennen allemaal wel een persoon of organisatie die in de coronaperiode het verschil gemaakt heeft. Door boodschappen te doen voor risicopatiënten, door mondmaskers te naaien, kindjes te entertainen, of zelfs de onderneming heruit te vinden en zo mensen aan het werk te houden. Deze verhalen nemen we voor vanzelfsprekend, maar ze verdienen het om verteld te worden.

De #hoopdoetleven challenge zoekt jouw verhalen over ‘coronahelden’. Deze oproep van het burgerplatform Coronadenktank sluit aan bij de initiatieven van het Koninklijk Paleis voor de Nationale Feestdag op 21 juli. 4 inzendingen en hun coronahelden zullen een persoonlijke uitnodiging ontvangen om hun verhaal te komen vertellen aan de Koning tijdens een audiëntie in het Koninklijk Paleis.

Heb jij een buurman, tante, collega of juf die zo’n kleine of grote heldendaad heeft verricht? Ben je trots op die persoon en wil je dat verhaal graag van de daken schreeuwen? Geef het dan door op
www.hoopdoetleven.be

JE ONGEBRUIKTE KLEDING EN SCHOENEN…
wo 01 juli '20

WMHMet kleding en schoenen die je niet meer draagt, kan je mensen in nood helpen via de rode kledingcontainers van Wereld Missie Hulp. Stop ze in een kleine zak en bindt deze vast. Zo kan je ze het best in de bak deponeren.

Je vindt de rode kledingdepotbakken op volgende plaatsen:
– Attenrode, aan de kerk (Doelaagstraat)
– Bunsbeek, aan Jeugdhuis De Kloemp (Schoolstraat)
– Glabbeek, parking kerk (Dries)
– Kapellen, parking kerk (Dorpsstraat)
– Wever, parking kerk (Solveldweg)
– Zuurbemde, parking kerk (Bronstraat)

Wat Wereld Missie Hulp doet met het ingezamelde materiaal zie je op de afbeelding…

HOOPVOL VOORUITKIJKEN – PASTORALE BRIEF VAN DE BISSCHOPPEN VAN BELGIË
di 30 juni '20

De bisschoppen van België moedigen de christelijke gemeenschappen, óók de Glabbeekse geloofsgemeenschappen, aan om in deze moeilijke tijden creatief en solidair te blijven.

Het filmpje (3:40 min.) kan je bekijken op https://youtu.be/C5ZH0WvKOjc .

DE WEG NAAR ONZE-LIEVE-VROUW, TROOSTERES DER BEDRUKTEN
do 25 juni '20

De wegwijzer naar de kapel van de Heinkensberg had haar beste tijd gehad en daarom vroeg de Pastorale Zone Glabbeek aan het gemeentebestuur of er nieuwe exemplaren geplaatst konden worden. De gemeente ging daar graag op in; waarvoor dank!

En daarom is het dat je vanaf nu terug op fraaie wijze de juiste weg naar Onze-Lieve-Vrouw gewezen wordt…

Strijdbaar
ma 22 juni '20

Zondag 21 juni 2020, Twaalfde zondag door het jaar (jaar A)

“Wees niet bang voor de mensen”, zegt Jezus tegen zijn volgelingen als Hij hen uitzendt om over de hele wereld zijn boodschap van hoop en vertrouwen te verspreiden.
Het zijn woorden die allereerst waarschuwen voor naïef optimisme in de trant van: “Iedere mens heeft het eigenlijk goed voor”. Dat is niet zo.
Jezus kent ons door en door. Hij weet wat er in de mens steekt, zegt het evangelie. Hij weet dat mensen het soms absoluut niet goed voorhebben. Hoe dat komt, wie of wat hen zo gemaakt heeft, is een andere zaak. Maar de leerlingen moeten niet verwachten dat ze overal met grote bijval zullen worden binnengehaald. Mensen worden nu eenmaal niet graag uit hun comfortzone gehaald. Ze zetten niet graag oude ideeën en gewoonten aan de kant om plaats te maken voor nieuwe. Ook niet als dat nieuwe gaat over liefde en vrede, ook niet als dat nieuwe alleen maar hun geluk beoogt.
En als die mensen dan ook nog met macht zijn bekleed, bekijken ze al wat nieuw is met de grootste argwaan en wordt elk rimpeltje op de vijver gezien als een gevaarlijke verstoring van de rust en van de “goede gang van zaken”.
Net als hun Meester zullen vele leerlingen pesterijen en vervolging moeten doorstaan.
Net als hun Meester zullen velen onder hen worden gemarteld en gedood.

Talisman
En hier kunnen wij meteen een tweede en zeer belangrijke vaststelling doen. Je kan voor je geloof zelfs gedood worden.
Als Jezus zegt: “Wees niet bang voor de mensen”, dan bedoelt Hij dus niet: wees maar gerust, God zal het zover niet laten komen, God zal voor u opkomen, Hij zal nooit toelaten dat één van uw haren wordt gekrenkt. Er kan u niets gebeuren. Neen, dat zegt Hij juist niet. God is geen verzekering, geen beschermende talisman.
Hij zegt wel: ieder haar op uw hoofd is door God geteld. D.w.z. Hij kent u, Hij houdt van u. Maar ook: het kwaad bestaat. God neemt dat niet zomaar weg. Wat Jezus van ons vraagt is dat wij, terwijl wij dat niet te vermijden kwaad ondergaan, toch blijven vertrouwen op God. Toch blijven vertrouwen dat Hij ons draagt en koestert.
Dat uiteindelijk Hij en niets of niemand anders het laatste woord heeft.
En dat geen enkel kwaad in staat is ons te scheiden van zijn liefde voor ons.
En hier komen we natuurlijk aan een bijzonder moeilijk punt in ons christelijk geloof: het kwaad ondergaan. Het lijkt op gebrek aan moed. Je gaat het spontaan zien als een gebrek aan ruggengraat, als een zwakheid, als lafheid zelfs.
Het doet ook onmiddellijk denken aan die andere passage, waarin Jezus ons zegt: “Als men u op de rechterwang slaat, biedt dan ook de linker aan”.

Moedig
Het is een bijzonder harde noot om kraken. Omdat het ook heel onbegrijpelijke woorden zijn, komende uit de mond van iemand als Jezus.
Jezus was immers een bijzonder moedige man, heel zijn openbaar optreden getuigt daarvan. Bovendien, en het belang daarvan kan niet genoeg onderstreept worden, Jezus was geen van die ideologisch gedrogeerde fanatiekelingen die al zingend de dood ingaan.
En wier nummertje meer te maken heeft met verdwazing dan met moed.
Jezus wist zeer goed wat Hem te wachten stond en het vervulde Hem met afkeer. Hij kende angst. In de olijfhof zweette Hij water en bloed als zijn lijden en dood Hem voor ogen kwam.
Maar Hij zette door. D.w.z. Hij ging niet op de vlucht en Hij koos ook niet voor gewelddadig verzet. Neen, ook het slotakkoord lag volledig in de lijn van zijn hele leven: zichzelf wegschenkende liefde.
En dat is moedig zijn. Mensen die totaal geen angst hebben voor lijden en afzien en die blijmoedig een vreselijke dood tegemoet gaan, die zijn ofwel gedrogeerd ofwel niet goed bij hun zinnen. Moedig zijn is niet: geen angst kennen. Moedig zijn is, ondanks al je angst, toch doorzetten.

Wapens
Blijft dan natuurlijk nog de vraag, een vraag zo groot als een huis, of je dan als christen maar alle kwaad passief moet ondergaan.
Je kan toch niet geloven dat dat Jezus’ bedoeling was.
Ik denk dat de strijd tegen het kwaad juist tot het wezen van het christendom behoort. Wij worden opgeroepen om overal en voortdurend de strijd aan te binden met het kwaad in al zijn vormen. Maar wij mogen dat nooit doen met de wapens van het kwaad. Want dan wint het kwaad sowieso.
“Het doel heiligt de middelen”, is één van de meest onchristelijke uitspraken die er zijn.
Als wij valsheid met valsheid bestrijden, verraad met verraad en geweld met geweld, dan is het kwaad hoe dan ook de grote winnaar.
Wij moeten, zegt Jezus, het kwade overwinnen door het goede. Het kwade overwinnen met liefde en vergeving, met redelijkheid en verdraagzaamheid.
En zeker ook met het bedwingen van de driften en de hardheid in onszelf.

Bondgenoot
Gemakkelijk gezegd, maar aartsmoeilijk om uit te voeren.
Maar we staan er niet alleen voor. Als we ergens in ons leven God echt kunnen ervaren, dan is het wel in ons verzet tegen het kwaad.
Waarom dat kwaad er is, weten wij niet. Maar het is er. En God wil ons nodig hebben in de strijd tegen het kwaad.
Cum Deo, contra malum.” – Samen met God, tégen het kwaad.

Pagina's