Nieuws uit de parochie

DE ADVENTSKRANS
di 10 december '19

Waarom een adventskrans er op deze manier uitziet….

79151774_469907547041769_2595561647368044544_o.jpg

Geheimvol samenspel
ma 09 december '19

Zondag 8 december 2019, 2de zondag van de Advent (jaar A)

Mensen die niet zoveel van het geloof afweten, zal je niet vlug zo ver krijgen dat ze ook effectief eens wat lezen in de Bijbel. Ze menen daarin toch alleen maar wat wereldvreemde overdenkingen te zullen vinden en verhalen die weinig of niets met het echte leven te maken hebben.
Maar dat is natuurlijk een vooroordeel zo groot als een huis.
Want in feite is er geen enkel facet van het leven dat er niet grondig aangepakt en doorgelicht wordt.
En geeft de Bijbel blijk van een opzienbarende diversiteit, een bijzonder breed palet, een verfrissende zin voor afwisseling.
Niets menselijks of het komt aan bod. Naast de verhalen van koningen en bedelaars, van goden en profeten, van heiligen en moordenaars, vind je er bijvoorbeeld ook het “Hooglied”, een van de mooiste liefdesgedichten die ooit zijn geschreven.
Wanneer je uit dat Hooglied niet zo vaak hoort voorlezen in de kerk, dan komt dat waarschijnlijk door de sterk erotische geladenheid ervan.
Daarnaast heb je ook de psalmen die, vaak in een wondermooie en heel ontroerende taal, gans het gamma van menselijke emoties verwoorden.
En waarin je jezelf vaak beter terugvindt dan in de hedendaagse artikels en boekjes voor psychologische hulp.

Utopie
Een tot de verbeelding sprekende en erg poëtische taal vind je dan weer bij Jesaja.
Zoals in de lezing van vandaag, die een beeld wil oproepen van de toestand waarin de schepping zal verkeren als de Vredevorst er mag heersen.
“De wolf huist bij het lam.
De panter vlijt zich neer naast het geitje.
Het kalf graast samen met het leeuwenjong.
En de zuigeling speelt bij het hol van de adder.”
In het rijk van de Vredevorst, het Rijk van God, wordt het onmogelijke waar en het onverzoenlijk geachte, verzoend.
Het lijkt een droom. En dat is het natuurlijk ook: een droom waar je reikhalzend naar uitkijkt. Maar het is geen utopie, die nooit gerealiseerd zal worden. Ooit zal het zover zijn. Dat Rijk van God zal er komen. God zelf staat er garant voor.
En het licht nu al op, nu hier, dan daar, in elk woord en in elk gebaar waarin Jezus herkend wordt.

Zekerheid
Het Rijk Gods is geen utopie.
Het baant zich een weg, onweerstaanbaar. Niemand kan het tegenhouden.
Ook al heeft het de schijn tegen en verloopt niet alles in een triomfantelijke rechte lijn. Ik moet nu ineens denken aan wat de grote Duitse theoloog Dietrich Bonhoeffer zei toen de Nazi’s hem, na langdurige folteringen, naar de executiepaal sleepten. Hij zei: “Wij kunnen niet verliezen”. Waarschijnlijk bedoelde Bonhoeffer: zelfs al zouden wij de realisatie van dat Rijk hier op aarde nooit meemaken, zelfs al zou geen enkele mens die realisatie hier op aarde ooit zien, dan nog zullen wij er volop deel van uitmaken in het andere leven. Op voorwaarde dat wij serieus geprobeerd hebben om dat Rijk hier op aarde te vestigen.
Ik geloof dat dat zo is. En het is een bijzonder troostvolle gedachte bij alle lijden, dat je als christen op je weg kan tegenkomen: wij kunnen niet verliezen.
D.w.z. wij wel, maar niet datgene waar we aan werken: de vestiging van het Rijk Gods, een Rijk van vrede, liefde en rechtvaardigheid. Omdat het uiteindelijk Gods werk, Gods droom is.
Hij wil ons daarbij nodig hebben en zoveel mogelijk aan ons delegeren. En wij kunnen fouten maken, verkeerde wegen gaan en mislukken.
Maar uiteindelijk zal God altijd winnen. Ook al moet die overwinning plaatsvinden binnen het kader van een voor ons bijna onbegrijpelijk samenspel tussen Zijn almacht en de vrijheid die Hij aan mensen geeft . . .

Gerechtigheid
Bij dit alles moet er natuurlijk wel op gewezen worden dat die Vrede van het Rijk Gods, de Vrede die christenen nastreven, een vrede is die het gevolg is van werken aan gerechtigheid.
Want je kan natuurlijk ook een soort vrede afkopen door je neer te leggen bij allerlei onrechtvaardige toestanden. Door je mond te houden en de andere kant op te kijken als je geconfronteerd wordt met onrecht en onderdrukking.
Maar dat is een vrede die gestoeld is op lafheid, een lafheid die juist onvrede bestendigt bij de mensen en de groepen die niet mee aan het feest zitten.
Gerechtigheid en vrede gaan samen. Geen vrede zonder gerechtigheid.
Wil je vrede, zet je dan in voor de strijd tegen onrecht.

Innerlijke vrede
Daar komt nog iets heel belangrijks bij, speciaal voor deze adventstijd, die toch een tijd van inkeer en bezinning is.
Voor een christen is het van het allergrootste belang dat hij—wij hadden het er vorige week al over—dat hij, vóórdat hij de wereld wil veranderen, eerst werkt aan zichzelf. Opdat hij zijn inzet voor de wereld en de mensen vanuit de juiste ingesteldheid kan doen.
Maar ook nog om een andere reden. Namelijk: om vrede in het eigen hart te hebben.
Je kan nooit vrede in je hart krijgen zolang je leven beheerst wordt door hartstochten en emoties, die vechten met het liefdevolle diepste in jezelf.

BLIJE EN ENTHOUSIASTE GEZICHTJES TIJDENS SINTERKLAASVIERING IN KERK GLABBEEK
ma 09 december '19

Op Sinterklaasavond 5 december ’19 vierden we in de Sint-Niklaaskerk van Glabbeek het feest van haar patroonheilige.
Heel wat kinderen gingen in op de uitnodiging van het Davidsfonds Glabbeek en de parochie van Glabbeek en kwamen samen met hun ouders, grootouders, zussen, broers en vriendjes en vriendinnetjes het feest van Sinterklaas vieren!
Het werd een fijne kinderviering waarin we samen hebben gezongen, gebeden, gespeeld, verteld én ook een klein beetje gesnoept…
We zongen samen Sinterklaasliedjes en speelden een dozenspel: spannend om te ontdekken wat er in elke doos verborgen zat! Maar we stonden ook stil bij al het goede wat Sint-Niklaas in zijn leven heeft gedaan. Steffi vertelde hoe Nicolaas, want zo heette hij bij zijn geboorte, Sint-Niklaas is geworden.
De kinderen luisterden heel aandachtig.

Waarna we ook op zoek zijn gegaan hoe wijzelf goed kunnen zijn voor anderen. Dat is niet zo moeilijk en je moet dat ook niet ver gaan zoeken, maar het lukt ons niet altijd.
Daarvoor hebben we hulp gevraagd aan God. Hij kan ons helpen om elkaar wat liever te zien, geen ruzie meer te maken of te pesten, maar iets te doen voor een ander ook al is hij niet je beste vriend.
Alle kinderen hebben beloofd om dat te proberen het volgende jaar. Is dat niet mooi?

Aan het einde van de viering vertelde Lisette ons nog dat ze Sinterklaas had gezien bij de kerk en gingen we op zoek naar wat hij zou achtergelaten hebben. En ja hoor, een hele zak met snoepjes voor de kinderen en speculaas voor de mama’s, papa’s en grootouders! Samen met de lekkere chocolademelk van het Davidsfonds maakte dat het feest compleet!
Bewijs dat we het voorbije jaar weer braaf zijn geweest!

Dankjewel aan alle kinderen en ouders en grootouders om dit feest met ons mee te vieren!

WERELDLICHTJESDAG
zo 08 december '19

Vandaag, zondag 8 december ’19 (elke 2de zondag van december), is het Wereldlichtjesdag. Op deze dag steken mensen om 19 uur over de hele wereld kaarsjes aan ter nagedachtenis aan overleden kinderen. Het maakt daarbij niet uit hoe oud het kind was of hoe lang het al geleden is. Je kind blijft immers je kind! Voor altijd in je hart en gedachten!
De wereld wordt zo even letterlijk wat lichter voor mensen die een kind verloren hebben en daarnaast is er het besef dat je niet alleen bent met je verdriet.

gedicht

ATTENRODE VIERT HAAR PATROONHEILIGE
zo 08 december '19

30 november is de naamdag van de Heilige Andreas en dan vieren de Attenrodenaren hun patroonheilige. Zo ook op zaterdag 30 november 2019. We begonnen om 17 uur met een eucharistieviering voorgegaan door priester Luc Thiry. Vervolgens hielden we een bakharingfestijn. Er waren ook pensen en “totenmannen” voorzien. Door de talrijke opkomst waren we om 19 uur reeds uitverkocht. Daardoor hielden we een mooi bedrag over en beslisten we de helft te schenken aan de seniorenvereniging van Attenrode als dank voor hun steun en hulp. Met de andere helft betalen we de onkosten van de processie die eind juli door de straten van Attenrode trekt.

HUWELIJK KAPELLEN: JILL & DRIES
zo 08 december '19

DSC_0027 -aangepastVandaag gaven Jill Willems (afkomstig uit Glabbeek) & Dries Lenskens (afkomstig uit Genk) elkaar het ja-woord in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen. In naam van de parochiegemeenschap wensen wij het jonge paar héél veel geluk toewensen in hun huwelijksleven!

God, Gij kent het eerlijke verlangen van Jill en Dries
om elkaar gelukkig te maken.
Laat hen samen de juiste weg vinden
om een leven op te bouwen
getekend door een grote eerbied voor elkaars eigenheid
en toch sterk in liefde verbonden.
Laat hen gelukkig zijn met elkaar,
heel hun leven lang.

KERSTMIS 2019
vr 06 december '19

F4275c50Vol verwachting uitkijkend naar de geboorte van het Kind…
Van harte uitgenodigd!

ADVENT, EEN TIJD VAN… MOOI VERSIERDE ADVENTSKRANSEN
do 05 december '19

F4275a50 (Middel)Komende zondag branden wij het derde kaarsje op de adventskrans. Elke week komt er een kaarsje bij. Dit om ons te herinneren dat wij het Kerstfeest naderen.

De vier kaarsen verwijzen naar de vier zondagen van de advent (maar ook de vier windstreken: noord, zuid, oost en west), de krans staat hierbij voor de aardbol, de wereld. Groene takken verwijzen naar de hoop, de zon en de warmte, het nieuwe leven na de koude winterdagen. Tussen de kaarsen wordt soms een paars lint gedraaid om de krans. Deze kleur is de liturgische kleur van de Advent in de Kerk.

foto: Micheline Bruyninckx bezig met het versieren van de adventskrans in de kerk van Kapellen.

VORMELINGEN OP WEEKEND NAAR SCHERPENHEUVEL
wo 04 december '19

Vrijdag 29 november 2019 vertrokken de kinderen van de vormselcatechese van de parochies Attenrode, Bunsbeek, Glabbeek, Kapellen, Wever en Zuurbemde voor een bezinningsweekend naar het Onthaalcentrum De Pelgrim te Scherpenheuvel en dit tot zondagmiddag 1 december. Het was een vermoeiend, maar fijn weekend.

31 (van de 37) kinderen, die op zondag 26 april 2020 gevormd zullen worden, werden begeleid door vier van de vijf catechisten: Erika, Ingrid, Sarah en Gert. Bieke was ziek en kon dus jammer genoeg niet mee.
Vrijdagavond omstreeks 19 uur vertrokken ze aan de Glazuur, in een stoet van een tiental auto’s richting Scherpenheuvel. Daar aangekomen in De Pelgrim werden eerst de valiezen uitgepakt en de slaapzalen in orde gezet; de huisregels werden overlopen en toen was het tijd voor het fijnere gedeelte van de avond: een quiz over het geloof. Na de puntentelling en het bespreken van de antwoorden, was het tijd om de pyjama aan te trekken. Nadien werd er verzameld in de “pianozaal” voor een meditatiemoment, begeleid door Ingrid. Moe en voldaan kropen de kinderen daarna in bed.

Zaterdagochtend, na een flink ontbijt, werd de groep in vier kleinere groepen verdeeld voor het volgen van verschillende workshops. Er werden verschillende onderwerpen besproken: het Onze Vader, de geloofsbelijdenis en de vredeswens. Het vierde groepje speelde een Memory-spel van Heiligen.
De vredeswensen werden nadien op straat uitgedeeld aan willekeurige voorbijgangers, zodra ze hoorden dat er hiervoor niet betaald moest worden, reageerde iedereen enthousiast. De voormiddag vloog voorbij! Tijd om te verzamelen voor het middagmaal in ‘De Ram’, een groepsfoto achteraf mocht uiteraard niet ontbreken.
In de namiddag doken we de “filmzaal” in voor het bekijken van de film “War Room”. Een film waarin aan de hand van een impressionant verhaal over oorlog voeren met jezelf, binnen je relatie en met God, het geloof op de voorgrond wordt getild.
Om 17 uur werden de kinderen en de catechisten verwacht in de indrukwekkende Basiliek voor de eucharistieviering, voorgegaan door pastoor Luc Van Hilst van Scherpenheuvel. Gelukkig waren er plaatsen voorbehouden voor ons en konden we allemaal vooraan bij elkaar zitten.
Daarna ging het terug richting de Pelgrim waar het tijd was voor het avondeten. Na het eten was het tijd om de film te bespreken, dit werd begeleid door catechiste Erika.
Later op de avond kwam pastoor Luc op bezoek, hij beantwoordde de talrijke, interessante vragen met boeiende antwoorden. Hoog tijd voor een “slaapwel” en een verdiende nachtrust.

Zondagochtend moesten de kamers opgeruimd worden en de valiezen ingepakt. Na het ontbijt maakten de kinderen kennis met de Kruisweg (op hun niveau) rond de Basiliek. Daarna was het tijd voor de laatste activiteit van het weekend: de eucharistieviering van 11 uur, voorgegaan door priester Leon van Rompaey, de vorige pastoor van Scherpenheuvel. Vele mama’s en papa’s stonden de kinderen al op te wachten. Na de viering werden de valiezen opgehaald in De Pelgrim en namen de kinderen afscheid van elkaar. Er zal ongetwijfeld nog lang over dit weekend nagepraat worden!

KERKFABRIEK BUNSBEEK RENOVEERT KERKDEUR
di 03 december '19

De kerkdeur van de Sint-Quirinuskerk van Bunsbeek is in slechte staat door de jarenlange blootstelling aan weer en wind. De kerkfabriek besliste daarom om de deur te renoveren. De kostprijs van dit project wordt geraamd op 2.195 euro. De kerkfabriek diende onlangs een dossier in om een erfgoedsubsidie te verkrijgen. Het agentschap Onroerend Erfgoed van de Vlaamse Overheid liet ondertussen weten dat een premie van 1.370 euro werd goedgekeurd.

De voorbije jaren heeft de kerkfabriek van Bunsbeek trouwens verschillende keren het initiatief genomen om belangrijke restauraties door te voeren aan haar religieus patrimonium:
– Beelden van Sint-Quirinus, Sint-Sebastiaan, Sint-Barbara, Sint-Ambrosius en Sint-Elooi;
– Votiefportret van Goris Winaedts;
– Schilderij met de H. Familie.
Voor alle bovengenoemde projecten verleende de provincie Vlaams-Brabant telkens financiële steun.

Ook de bepleistering van de kerk werd hersteld en het interieur van de kerk werd recent opnieuw geschilderd.

Ondertussen staat het restauratiedossier voor de restauratie van de volledige kerk op de wachtlijst van de Vlaamse Overheid, maar tot dan is het belangrijk om verdere schade te voorkomen en maximaal in te zetten op onderhoud.

Pagina's